logo (81 kB)

7. 05. 2019 r.

Wielkieś nam uczyniła pustki... Wspomnienie

foto1 (46 kB)  

foto2 (61 kB)

Nad śmiercią Weroniki ubolewa każda bliska jej osoba. Myślą, że zawalił im się cały świat. Ale Weronika pozostawiła nam przesłanie, które pozwala nam ten świat na nowo budować. Musimy żyć dalej, a Weronika jako córka, siostra, wnuczka i przyjaciółka chciałaby, żebyśmy wykorzystali ten czas jak najlepiej, tak jak wykorzystała go ona. Życie dalej płynie i nie można go zmarnować. Powiedziała nam to w swoim ostatnim szkolnym wypracowaniu, przemówieniu skierowanym do nas, rówieśników.

Weronika była cudowną osobą z niesamowitym poczuciem humoru. Wykonała swoje zadanie w stu procentach . Zawsze na jej twarzy gościł uśmiech, była pozytywne nastawiona do życia. Wywiązywała się sumiennie ze swoich obowiązków, po nieobecności wracała do szkoły i zawsze była przygotowana. W wakacje spędzała z nami czas, była gotowa na nowe przygody i otwarta na drugiego człowieka. Mimo swojej choroby nie ubolewała nad sobą, wykorzystała swój czas, by żyć pełnią życia. Wszystkich darzyła szczerym uśmiechem. To dla nas bolesna strata. Będziemy ją zawsze ciepło wspominać. Pozostanie w naszych sercach do końca.

Patrycja Rzeźnik

"Wszystkie wspomnienia o Weronice zostaną nie tylko w moim sercu, ale również na zdjęciach. Z każdym wiąże się inna, wspaniała historia. Weronika była osobą, która unikała konfliktów z innymi. Najlepszymi wspomnieniami są wszystkie lekcje i wycieczki razem z nią."

Kamila Noworolnik

"Najlepsze wspomnienia to wszystkie dni spędzone z Weroniką - w szkole, w domu z przyjaciółmi, na ognisku. Pamiętam, kiedy ją poznałam w zerówce, to była cudowna chwila! Wszystkie kłótnie i smutki Weronika potrafiła szybko zmienić w radość. Była wspaniałą, szczęśliwą osobą. Najlepszą, jaką poznałam."

Asia Rożek

"Weronika była zawsze uśmiechnięta i nigdy nie prosiła o pomoc mimo swojej choroby. Zawsze chciała być samodzielna. Podziwiam ją za to. Pamiętam, że mnie pocieszała i potrafiła poprawić mi humor. Wiele czasu spędziłyśmy razem. Zostanie nie tylko w mojej pamięci, ale też w moim sercu."

Karolina Próchniak

"Weronikę będę pamiętała jako uśmiechniętą, pełną energii osobę. Zawsze będzie moją przyjaciółką, z którą spędziłam najwspanialsze lata."

Kasia Krawczyk

"Pamiętam, jak poznałyśmy się z Weroniką w pierwszej klasie. To był jeden z najpiękniejszych dni. Usiadłyśmy w jednej ławce i od tamtej pory zostałyśmy przyjaciółkami. Zajmuje szczególne miejsce w moim życiu."

Julka Skindzier


Szkoła Podstawowa im. Henryka Sienkiewicza w Końskowoli
2001-2018